De drie finalisten van het Amsterdams Kleinkunst Festival gaan op tournee. Na maanden van schrijven, spelen, schrappen en opnieuw beginnen, na try-outs door het hele land, coaching door professionele regisseurs, masterclasses én natuurlijk de finales in de Kleine Komedie, zijn ze nu precies waar ze willen zijn: op het podium van de finalistentournee. Wat je tijdens deze theateravond ziet is geen toevalstreffer meer. Het is werk dat heeft gerijpt. Verwacht geen veilige middenweg, maar programma’s met ruggengraat, vol scherpe humor, muzikale zeggingskracht, poëtische vondsten en verhalen die iets blootleggen. Soms licht en speels, soms rauw en confronterend, maar altijd persoonlijk. Dit is de fase waarin belofte overgaat in signatuur, zoals dat eerder gebeurde bij onder anderen Van der Laan en Woe, Yentl en de Boer, n00b, Valentina Tóth en Ayoub. En jij kunt daarbij zijn!
Het Amsterdams Kleinkunst Festival 2026 is gewonnen door Annica Muller. In een uitverkochte De Kleine Komedie overtuigde zij de jury met haar “overrompelende” voorstelling THIS IS FUCKING CHAOS, waarvoor zij de AKF Sonneveldprijs in ontvangst nam. Ook de andere finalisten vielen in de prijzen: Daan Put won de AKF Publieksprijs en Dorelia Schraven ontving de AKF Shaffy Cheque.
Met THIS IS FUCKING CHAOS zet Annica Muller (1991) "een gedurfde en overrompelende voorstelling neer. Ze presenteert een wereld vol ontregeling, humor en abrupte wendingen. Wat aanvankelijk pure chaos lijkt, blijkt gaandeweg uiterst precies geconstrueerd. Annica schakelt razendsnel tussen fysieke scènes, maatschappijkritiek en persoonlijke bekentenissen en maakt van haar binnenwereld een direct beleefbare werkelijkheid. Inhoud en vorm vallen daarbij naadloos samen."
De publieksprijs ging naar Daan Put (2002). In Boze Boom en de Mini Kartbaan van Marjan probeert hij een staat van permanente paniek te bezweren met totaal absurdisme. "Op eigenzinnige wijze voert hij het publiek langs een moeilijk gesprek met zijn moeder, radio-uitzendingen en een referendum over de inrichting van de tuin van Marjan." De jury ziet "een originele verteller die met snelle gedachtegangen, raps en onverwachte intermezzo’s een scherp beeld schetst van zijn grillige binnenwereld. Onder de lichtvoetigheid en humor ligt een serieuzer thema, waarin angst en depressie een belangrijke rol spelen."
Dorelia Schraven (2002) ontving de AKF Shaffy Cheque, een aanmoedigingsprijs ter waarde van 2.500 euro, beschikbaar gesteld door het Ramses Shaffy Fonds. Met haar programma I Love Me(n) onderzoekt zij "op gedurfde wijze vrouwelijkheid, grensoverschrijdend gedrag en de spanning tussen echt en niet echt. De jury ziet een bijzondere performer met sterk fysiek spel, een mooie stem en het vermogen het publiek moeiteloos mee te nemen. Dorelia speelt met archetypen van vrouwelijkheid en weet een urgent thema overtuigend en ontroerend vorm te geven."
